Kiezen voor een huwelijk

Nadia vindt zichzelf nog veel te jong om te trouwen. Verliefd is ze wel, op een jongen van school. Maar die gevoelens verbergt ze voorlopig. Ze zal wel moeten, haar broers zijn altijd in de buurt. Ze weet dat haar ouders een huwelijkskandidaat op het oog hebben. Hij woont in Iran en deze zomer zal ze hem ontmoeten. Het liefst zou ze dit jaar niet op vakantie gaan.

Trouwen met een partner die is geselecteerd door de familie: het komt nog steeds regelmatig voor. “We spreken van huwelijksdwang als een meisje, een enkele keer een jongen, gedwongen wordt tot een huwelijk dat zij niet wenst”, zegt Tristan Brouwer, coördinator eergerelateerd geweld en culturele zaken bij de politie Hollands Midden. Dit gaat gepaard met lichamelijk of geestelijk geweld. Van huwelijksdwang is geen sprake als een vrouw zegt: het is nu eenmaal zo, dit is mijn cultuur, ik leg me erbij neer. Brouwer: “In het werk van rechercheurs en hulpverleners die te maken hebben met huwelijksdwang en andere vormen van eergerelateerd geweld, is een persoonlijke benadering heel belangrijk. Voor ons staat de hulpverlening voorop, niet het strafbare feit, wat het dwingen tot een huwelijk wel is.”

Vangnet
Als je bang bent om uitgehuwelijkt te worden of om achter gelaten te worden in het land van je ouders, of als je bang bent dat jouw vriendin of leerling dit gebeurt: meld het. Bel het Steunpunt Huiselijk Geweld of de politie. “Als wij een melding krijgen, gaan we altijd het gesprek aan”, vertelt Brouwer. “We praten met het meisje en vertellen haar over de mogelijke vervolgstappen. Daarna moet ze een keuze maken, want nee zeggen tegen een gearrangeerd huwelijk betekent in de meeste gevallen een breuk met de familie. Onze taak bestaat dus in eerste instantie uit informeren en uit het creëren van een vangnet. Ook als een meisje besluit door te gaan met het huwelijk, moet ze weten waar ze terecht kan. Wat ze moet doen als ze een scheiding wil aanvragen. Ik hecht eraan een band op te bouwen. Het mag niet zo zijn de hulp stopt op het moment dat iemand achttien wordt.”

Grijpt de politie nooit actief in? “Soms wel”, zegt Brouwer. “Laatst was er bijvoorbeeld een meisje van veertien die moest trouwen met een man van 34 uit Afghanistan. Dan treden we op. Maar de zorg voor het slachtoffer staat altijd voorop en zij is lang niet altijd gebaat bij een strafrechtelijk onderzoek.”

Leerplicht
Het aantal geregistreerde gevallen van eergerelateerd geweld stijgt, doordat het beter herkend wordt. De helft van deze gevallen betreft huwelijksdwang. “Een enkele keer maken meisjes misbruik van het feit dat wij dichter op het probleem zitten”, weet Brouwer. “Dan willen ze niet mee op vakantie en verzinnen daarom een angst om uitgehuwelijkt te worden. Zij vallen snel door de mand als we met ze spreken.” Maar het gebeurt wel degelijk, dat meisjes na de zomervakantie niet terugkeren op school. Brouwer: “Wij krijgen dan een melding via de leerplichtambtenaar. Dat werkt goed. Als wij op de ouders afstappen, zie je vaak dat het meisje snel weer op school verschijnt. Daarmee is de zaak op dat moment afgedaan, maar we blijven zo’n gezin wel volgen.”

Maak je je zorgen? Meld het. De politie in deze regio gaat echt aan de slag met de signalen. Zowel hier als in het buitenland. Bel 0900-8844 (bij spoed tel. 112)  Je kunt ook bellen met het Steunpunt Huiselijk Geweld: 0900-1 26 26 26 voor een luisterend oor of advies over andere hulpmogelijkheden. Twijfel niet, onderneem actie. Mailen kan ook:
Regio Leiden: huiselijkgeweld@ggdhm.nl
Regio Gouda: huiselijk_geweld_hm@ggdhm.nl
Bij direct gevaar bel je  112.

Van 14 november t/m 12 december houdt de overheid de landelijke publiekscampagne huiselijk geweld 'Nu is het genoeg. Help jezelf, help de ander'. Om deze campagne te ondersteunen heeft het Steunpunt Huiselijk Geweld Hollands Midden 5 artikelen geschreven om mensen te informeren welke hulpmogelijkheden er zijn voor verschillende vormen van huiselijk geweld. Dit artikel is de 3e in de reeks.